Ο πυρετός δεν είναι νόσος.

Ο πυρετός δεν είναι νόσος.

Από τον Μιχάλη Ιασονίδη, παιδίατρο

Ο πυρετός δεν είναι νόσος.

Ο πυρετός είναι το πιο συχνό σύμπτωμα στα παιδιά. Προκαλείται από διάφορες παθολογικές καταστάσεις συνήθως ιογενείς λοιμώξεις, μπορεί όμως να οφείλεται και σε υπερθέρμανση ή αφυδάτωση (ιδιαίτερα σε μικρά βρέφη τους καλοκαιρινούς μήνες). Επικίνδυνος θεωρείται όταν η θερμοκρασία ξεπεράσει τους 41,7οC στη μασχάλη. Σε αντίθετη περίπτωση δεν προκαλεί οργανική βλάβη, αλλά φαίνεται ότι έχει κάποια βιολογική αποστολή, αφού αναστέλλει τον πολλαπλασιασμό των ιών και των μικροβίων, αυξάνει την παραγωγή ουδετερόφιλων λευκοκυττάρων και αυξάνει την παραγωγή αντισωμάτων.

Η εμφάνιση πυρετού σε ένα παιδί τρομοκρατεί ορισμένες φορές τους γονείς, και είναι ένας από τους συχνότερους λόγους που οι γονείς απευθύνονται στον παιδίατρο τους.

Οι παιδίατροι καλούνται να εκπαιδεύσουν τους γονείς σχετικά με την φυσιολογία του πυρετού, ώστε να αντιμετωπίσουν δραστικά την πυρετοφοβία.

Ο πυρετός είναι ένας φυσιολογικός μηχανισμός που έχει ευεργετικά αποτελέσματα στην καταπολέμηση των λοιμώξεων. Οι γονείς πρέπει να πειστούν ότι δεν πρέπει να χορηγούν εύκολα αντιπυρετικά, γιατί εμποδίζουν τους φυσιολογικούς μηχανισμούς του παιδικού οργανισμού να διαχειριστεί την επίθεση των ιών και των μικροβίων. Πρέπει να μάθουν ότι η χορήγηση αντιπυρετικού φαρμάκου δεν στοχεύει στο να διατηρεί τη θερμοκρασία «κανονική», αλλά πρωταρχικός στόχος πρέπει να είναι να βοηθήσει το παιδί να αισθάνεται πιο άνετα.

  • Οι γονείς θα πρέπει να μάθουν να αξιολογούν τη γενική κατάσταση του παιδιού, να μπορούν να εκτιμούν αν το παιδί παρουσιάζει σημάδια σοβαρής ασθένειας και να φροντίζουν στην ικανοποιητική ενυδάτωση του παιδιού.
  • Οι γονείς θα πρέπει να πειστούν ότι δε θα πρέπει να ξυπνούν το παιδί που κοιμάται για να του χορηγήσουν αντιπυρετικά.
  • Τα αντιπυρετικά, όπως και άλλα φάρμακα, πρέπει να αποθηκεύονται με ασφάλεια για την αποφυγή ακούσιας λήψης.
  • Οι γονείς πρέπει να γνωρίζουν ότι η σωστή δοσολογία των φαρμάκων πρέπει να βασίζεται στο βάρος του παιδιού και ότι πάντα πρέπει να χορηγούνται με τη χρήση δοσομετρικής συσκευής (πχ σύριγγας) για τη χορήγηση της ακριβούς δόσης.

Ενώ υπάρχουν επιστημονικά δεδομένα ότι η συνδυασμένη εναλλασσόμενη χορήγηση αντιπυρετικών (πχ παρακεταμόλης και ιβουπροφαίνης) μπορεί να είναι πιο αποτελεσματική στη μείωση της θερμοκρασίας του σώματος, παραμένουν ερωτήματα για το αν είναι ασφαλής και αν πραγματικά βοηθά τα παιδιά να αισθάνονται πιο άνετα. Συνδυασμένη θεραπεία αυξάνει επίσης τον κίνδυνο υπερδοσολογίας φαρμάκων.

Πρέπει να γίνει κατανοητό ότι το ύψος του πυρετού δεν συσχετίζεται πάντα με τη σοβαρότητα της ασθένειας. Στις περισσότερες περιπτώσεις ο πυρετός είναι μικρής διάρκειας, είναι καλοήθης και στην ουσία δρα προστατευτικά. Επιστημονικά δεδομένα έχουν αποκαλύψει ότι πυρετός πραγματικά βοηθά το σώμα να αναρρώσει γρηγορότερα από ιογενείς λοιμώξεις, παρόλο που στη φάση του υψηλού πυρετού τα παιδιά μπορεί να ταλαιπωρούνται.

print

Σχετικά Άρθρα

Κοιλιοκάκη

Κοιλιοκάκη

Από Μιχάλη Ιασονίδη, παιδίατρο Κοιλιοκάκη Η νόσος οφείλεται στη δράση της γλουτένης, ενός πρωτεϊνικού συστα­τικού που περιέχεται στο σιτάρι, τη...